0144

⬢⬢⬢

ตอนที่ 130 อธิษฐาน

กลางดึก ณ โรงละครแดนภาพลวง

มาฉีเก๋อร์นั่งอยู่ตรงกึ่งกลางของแถวแรก แผ่นหลังร่างเล็กหันเข้าหาเวทีอันว่างเปล่า

หัวคิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

คลื่นความผันผวนที่ส่งผ่านมาในภาพลวงเมื่อครู่... ดูไม่ค่อยปกติ

พฤติกรรมช่วงไม่กี่วันมานี้ของสโนว์ไวท์ เริ่มปรากฏสิ่ง “ส่วนเกิน” บางอย่างขึ้นมา การให้ความสนใจต่อสาวใช้เหล่านั้น การ “พบกันโดยบังเอิญ” อย่างไร้สาเหตุเหล่านั้น สายตาจับจ้องอันเยียบเย็นที่กดลึกไว้ในก้นบึ้งหัวใจเหล่านั้น—

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอควรจะมี

สิ่งที่ภาพลวงมอบให้เธอคือ “ความพึงพอใจ” คือ “ความสุข” คือ “ความสงบสุขที่ถูกโอบล้อมด้วยความรัก”

ทว่าเศษเสี้ยวความทรงจำพวกนั้น...