0136

⬢⬢⬢

ตอนพิเศษ：การผจญภัยพิสดารของนายพรานทองเงิน (ตอนที่ 6)

แสงจันทร์สาดส่องตัดเมืองโรงสีให้กลายเป็นเศษเสี้ยวสว่างมืดสลับกัน ไปทางทิศตะวันออกนอกเมืองราวครึ่งลี้ หลังเนินดินเตี้ยแห่งหนึ่ง เงาร่างหนึ่งกำลังคุดคู้อยู่ในพุ่มไม้แห้งกรอบ ประหนึ่งนกฮูกราตรีที่ซุ่มซ่อนกาย

เขาห่อหุ้มร่างกายด้วยเสื้อหลากสีขาดวิ่นตัวหนึ่ง ซึ่งตัดเย็บปะติดปะต่อขึ้นจากเศษผ้าสีแดง สีเหลือง และสีเขียว รอยปะซ้อนรอยปะ แลดูคล้ายชุดงิ้วที่ถูกทิ้งร้างมานานหลายปีภายใต้แสงจันทร์ขาวซีด ขลุ่ยดำเรียวยาววางพาดอยู่บนหัวเข่า ตัวขลุ่ยทำจากไม้ชนิดใดไม่อาจทราบได้ ทอแสงประกายจาง ๆ ราวน้ำมันเคลือบอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ใบหน้าของเขาซ่อนอยู่ใต้เงาของหมวกคลุมศีรษะ เผยให้เห็นเพียงปลายคางซีดขาวท่อนล่าง กับดวงตาอัน... ว่างเปล่าคู่หนึ่ง

ไม่สิ มิใช่ว่างเปล่า ลูกตาคู่นั้นจะกลอกกลิ้งเป็นครั้งคราว ทว่าท่วงท่าการกลอกนั้นกลับผิดแผก มันรวดเร็วเกินไป แข็งทื่อเป็นกลไกเกินไป ราวกับว่าเบื้องหลังลูกตามิใช่เลือดเนื้อและเส้นประสาท หากแต่ขับเคลื่อนด้วยฟันเฟืองอันประณีตแม่นยำบางชนิด

นักเป่าขลุ่ย

เขานั่งยอง ๆ อยู่ตรงนี้มาครึ่งค่อนคืนแล้ว