0135

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 หงส์เงิน

ห้องพักในโลกความจริง

สือทัวหลี่เบิกตากว้างขึ้นมาในทันใด

ความรู้สึกเหมือนถูก “โยน” ออกมานั้นยังคงอยู่ ไม่ใช่การที่สติค่อย ๆ ดำดิ่งลงอย่างเป็นธรรมชาติตอนถอนตัวออกจากภาพลวง แต่เหมือนถูกใครบางคนหิ้วคอเสื้อด้านหลังแล้วเหวี่ยงออกนอกประตูมาตรง ๆ ภาพตรงหน้ามืดลง พอพริบตาตื่นอีกทีเขาก็นอนอยู่บนเตียงแล้ว

เขาเบิกตามองเพดาน หายใจหอบถี่ แผงอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

แสงไฟจากเตาผิงยังคงสลัวราง อบอวลทั้งห้องให้อยู่ในความสลัวอันอบอุ่น หนูน้อยหมวกแดงนอนขดตัวอยู่บนพรม สองแขนกอดดาบใหญ่ไว้ ลมหายใจสม่ำเสมอและลุ่มลึก หูหมาป่ากระตุกไหวเป็นครั้งคราว ไม่รู้ว่าในฝันกำลังระเบิดอะไรเล่นอีก

ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ

ราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

เว้นเสียแต่น้ำเสียงของผู้หญิงคนนั้นที่ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเขา