0128

⬢⬢⬢

ตอนพิเศษ：การผจญภัยพิสดารของนายพรานทองเงิน (ตอนที่ 3)

ห้องที่สามบนถนนสายตะวันตก พวงพริกแห้งที่แขวนอยู่บนทับหลังประตูกวัดแกว่งเบา ๆ ในสายลมราตรี ดุจดั่งพวงกระดิ่งสีแดงเข้มที่ถูกผึ่งจนแห้งกรอบ

พรานทองยกมือขึ้น ใช้ข้อนิ้วเคาะแผ่นประตูเบา ๆ สามครั้ง

“ใครน่ะ” ด้านในมีเสียงแหบชราทว่าระแวดระวังดังแว่วมา พร้อมน้ำเสียงยานคางอันเป็นเอกลักษณ์ของคนชรา

“คนเดินทางที่ผ่านมาน่ะเฒ่ามึลเลอร์ มาเพราะเรื่องกบตัวนั้น”

เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงมีเสียงลุกขึ้นอันเชื่องช้าพร้อมเสียงข้อต่อลั่นกรอบแกรบ ประตูถูกแง้มออกเป็นร่อง ใบหน้าชราที่เต็มไปด้วยร่องรอยกรำศึกแดดลมและเบ้าตาลึกโหลพลันปรากฏขึ้นตรงรอยแยก ลูกตาสลัวมัวมองสำรวจเงาร่างสองร่างใต้แสงจันทร์ที่ดูไม่สมจริงอย่างยิ่งนอกประตูด้วยความระแวดระวัง

พรานทองทวนข้ออ้างชุดเดิมอย่างรวบรัด พรานสามแฝด โทสะแม่มด กลายเป็นโลหะ แกะรอยน้องชายเพื่อชิง ‘กบต้องคำสาปตัวนั้น’ กลับคืนมา

สีหน้าของคนชราเปลี่ยนจากระแวดระวังเป็นซับซ้อน เขามิได้เชื่อสนิทใจ ทว่าก็หาช่องโหว่เด่นชัดไม่พบเช่นกัน ยุคสมัยนี้คนที่ถูกแม่มดทรมานจนมีสภาพเช่นนี้เขาเคยพบเห็นมามากกว่าหนึ่งคน แม้ผิวหนังโลหะจะหาได้ยาก แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

“กบหรือ...” มึลเลอร์ทวนคำนี้ในปาก ลูกตาสลัวกวาดมองสลับไปมาระหว่างใบหน้าโลหะทั้งสอง “ไอ้คางคกยักษ์ตัวที่ทื่อมะลื่อ สะกิดยังไงก็ไม่กระดิกนั่นน่ะนะ”