0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 113 สิ่งตอบแทน

มาฉีเก๋อร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “โอ้? เวทมนตร์สองบทไหนล่ะ”

สือทัวหลี่เน้นทีละคำว่า “เวทมนตร์แปรภาพลวงเป็นจริง กับเวทมนตร์ที่อัญเชิญสุนัขปีศาจสามตัวนั้น”

หลังจากฟังข้อเรียกร้องของสือทัวหลี่จบ มาฉีเก๋อร์ก็พลันหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะนั้นกังวานชัดเจนเป็นพิเศษในโรงละครอันเวิ้งว้าง และฟังดูผิดแผกจากมนุษย์เป็นพิเศษเช่นกัน

“น่าสนใจ...” เธอพูดเสียงเบา สายตากวาดมองไปมาบนใบหน้าของสือทัวหลี่ “พันธสัญญาอัญเชิญสุนัขปีศาจน่ะ ไม่นับว่าเกินความคาดหมายเท่าไหร่หรอก ยังไงนายก็เคยเห็นพวกมันแล้ว แต่ว่า...”

น้ำเสียงของเธอแฝงความหยอกเย้าเพิ่มขึ้นมาอีกนิด “สิ่งที่ฉันค่อนข้างอยากรู้ก็คือ... นายรู้ได้ยังไง ว่าฉันยังสามารถ ‘แปรภาพลวงเป็นจริง’ ได้ด้วย?”

สือทัวหลี่ไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่ค่อย ๆ ยกมือขวาของตัวเองขึ้น ระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ของเขา กำลังคีบก้านไม้ขีดไฟที่ถูกใช้ไปครึ่งหนึ่งก้านหนึ่งซึ่งดูธรรมดาไร้ความพิเศษ

“ตอนที่เธอมอบสิ่งนี้ให้พวกเรา” สือทัวหลี่แกว่งก้านไม้ขีดไฟนั้นไปมา มันมองเห็นได้อย่างชัดเจนภายใต้แสงสลัวของภาพลวง “ฉันก็เดาได้แล้ว”