กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 ความโลภ
สือทัวหลี่สั่นสะท้านไปทั้งร่าง ความมึนงงจากการเสียเลือดมากเกินไปและอาการคันคะเยอแปลบปลาบจากการฟื้นฟูของบาดแผลคล้ายถูกคำถามนี้แช่แข็งไว้จนหมดสิ้น
ตัวเองตายไปกี่ครั้งแล้ว?
คำถามนี้เปรียบเสมือนกุญแจดอกหนึ่ง ที่เสียบพรวดเข้าไปในรูกุญแจขึ้นสนิมเขรอะ ณ ส่วนลึกของความทรงจำ พยายามงัดเปิดม่านความมืดมิดที่เขาไม่ปรารถนา หรืออาจไม่กล้าเหลียวมองย้อนกลับไป
ริมฝีปากของเขาขยับเล็กน้อย เริ่มนับรอยประทับที่ความตายจารึกไว้ในใจโดยไม่รู้ตัว
ครั้งแรก ถูกผู้สืบสายอันหิวโซของหมาป่าใหญ่ฉีกร่างเป็นชิ้น ๆ...
ครั้งที่สอง ละลายหายไปในอสูรน้ำเชื่อมอันหอมหวานแต่มรณะ...
ครั้งที่สาม ฆ่าตัวตายเองเพื่อหยุดยั้งบาทหลวงฮันส์...
ครั้งที่สี่ ถูกหนูน้อยหมวกแดงที่ฟื้นคืนชีพเด็ดศีรษะไป...