เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 การทดสอบ
แสงสุดท้ายแห่งตะวันอัสดงจมหายลงสู่แนวสันเขาลับตาอย่างสิ้นเชิง ท้องนภาสีเทาตะกั่วพลันถูกย้อมด้วยสีน้ำเงินเข้มล้ำลึก ดวงดาราริบหรี่ไม่กี่ดวงเริ่มเปล่งประกายวับแวม
รัตติกาล ณ ริมขอบบึงหนอง ย่างกรายมาอย่างรวดเร็วและเหน็บหนาว
สือทัวหลี่นำเสบียงสิ่งของที่แลกเปลี่ยนมาได้ รุดไปรวมตัวกับหนูน้อยหมวกแดงและหงส์เงินที่ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ในเวลาอันรวดเร็ว
เขาจัดแจงยัดสิ่งของแยกตามหมวดหมู่ลงในย่ามสัมภาระด้วยท่วงท่าคล่องแคล่ว
เมื่อชำเลืองมองรูปปั้นหงส์เงินที่ยังคงตั้งตระหง่านนิ่งสงบ ส่องแสงเย็นเยียบแผ่วเบาท่ามกลางราตรีที่ทวีความมืดมิด เส้นประสาทในใจเขาที่เกี่ยวกับ “กำหนดเวลาอาทิตย์ตกดิน” ก็ยังมิได้ผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง
“ไป ออกจากที่นี่ ยิ่งไกลเท่าไหร่ยิ่งดี” เขากล่าวสั้นกระชับ พลางพลิกตัวปีนขึ้นบนหลังของหนูน้อยหมวกแดงอีกครา
หนูน้อยหมวกแดงส่งเสียงครางกูรูเบา ๆ ในลำคอ คล้ายไม่ค่อยพอใจที่จะต้องออกเดินทางต่ออีก ทว่าก็มิได้ขัดขืน
เธอขยับกระพือปีกขนหมาป่าอันหยาบกร้านคู่นั้น ทะยานขึ้นสู่อากาศอีกครั้ง หงส์เงินตามติดขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ