0105

⬢⬢⬢

ตอนที่ 102 ภัยหนู

สือทัวหลี่ไม่ได้หยุดพักนาน เวลาบีบคั้นเข้ามาทุกที เขาสั่งให้หนูน้อยหมวกแดงหุบปีกขนหมาป่าอันหยาบกร้านคู่นั้นลงแล้วร่อนลงสู่พื้นอย่างมั่นคง

“บินได้นานแค่ไหน แรงกายผลาญไปเท่าไร” เขาเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว

หนูน้อยหมวกแดงรับรู้ความรู้สึกชั่วครู่ ก่อนจะใช้ความสามารถทางภาษาที่ยังไม่คุ้นชินตอบกลับมาอย่างกระท่อนกระแท่น “ไม่เหนื่อย... เร็วกว่า... วิ่งเยอะมาก... พา... นายไปได้”

เธอชี้ไปที่สือทัวหลี่

สือทัวหลี่พยักหน้า ก่อนจะทอดสายตาไปยังรูปปั้นหงส์เงินที่ยืนตระหง่านนิ่งสงบพลางแผ่ประกายแสงเย็นเยียบ มันงดงามประณีตไร้ที่ติ ทว่ากลับไร้ร่องรอยแห่งชีวิต ดุจดั่งงานศิลปะชั้นยอด

“หงส์เงิน” เขาลองออกคำสั่ง “ตามพวกเรามา”

สิ้นเสียงพูด ภายในรูปปั้นหงส์เงินนั้นก็ดูเหมือนจะมีแสงรำไรหมุนวนขึ้นมาชั่วพริบตา

ทันใดนั้น ปีกที่หล่อขึ้นจากมิธริลของมันก็กางออกช้า ๆ อย่างน่าอัศจรรย์ แม้การเคลื่อนไหวจะดูแข็งทื่อไปบ้าง ไม่พลิ้วไหวเหมือนปีกจริง แต่ก็เพียงพอที่จะสร้างแรงยกตัว