0107

⬢⬢⬢

ตอนที่ 104 การลอบโจมตี

ในช่วงกึ่งหลับกึ่งตื่น สือทัวหลี่ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมากะทันหัน!

ไม่มีเสียงที่เด่นชัด ไม่มีจิตสังหารเสียดกระดูก มีเพียงสัญญาณเตือนตามสัญชาตญาณดั่งสัตว์ป่าที่ผ่านการขัดเกลาจากการดิ้นรนเอาชีวิตรอดบนเส้นแบ่งความเป็นความตายมาเนิ่นนาน ทะลวงผ่านการหลับตื้นของเขาโดยไร้ลางบอกเหตุ

เขาเบิกตาโพลง ร่างกายเกร็งแน่นในชั่วพริบตา มือขวากดลงบนด้ามขวานเงินที่เอวเรียบร้อยแล้ว

รอบด้านยังคงถูกความมืดมิดของราตรีปกคลุม มีเพียงแสงดาวและแสงจันทร์สลัวที่ร่างเค้าโครงอันเลือนราง

หินที่พิงหลังยังคงเย็นเยียบ ลมราตรียังคงหวีดหวิว

ทว่า... มีบางอย่างผิดปกติ

เงียบเกินไปแล้ว

ไม่ใช่ความเงียบสงัดโดยสิ้นเชิง เสียงลม เสียงแมลงร้องจากระยะไกล กระทั่งเสียงสายน้ำแว่ว ๆ จากที่ไกลลิบก็ยังคงอยู่