เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 101 จัดการ
ผิวน้ำเงียบสงบลงชั่วครู่ ใต้ความขุ่นข้นลึกสุดหยั่ง แสงสว่างสีขาวน้ำนมพลันสว่างขึ้นมาใหม่อย่างช้า ๆ เหมือนกับคราวก่อน จากริบหรี่ค่อย ๆ ทวีความเจิดจ้า ส่องให้ผืนน้ำบริเวณนั้นโปร่งแสงขึ้นมาครึ่งหนึ่ง
สายน้ำนูนตัวและก่อรูปร่างขึ้นอย่างเงียบงัน โครงร่างอันมหึมาและโปร่งแสงของเทพารักษ์แห่งสายน้ำลอยขึ้นมาจากแสงสว่างอีกครั้ง รูปร่างของมันไม่ต่างไปจากคราวก่อน ก่อตัวขึ้นจากกระแสน้ำใสกระจ่างและแสงสีขาวนวลตา แผ่ซ่านกลิ่นอายโบราณที่มิใช่มนุษย์ออกมา
“มือ” ทั้งสามข้างของมัน—ซึ่งควบแน่นขึ้นจากกระแสน้ำหนาแน่น—ค่อย ๆ ยกขึ้นประคองไว้ตรงหน้าอก
บนฝ่ามือซ้าย คือ “รูปปั้นหงส์ทองคำ” ซึ่งเหมือนกับอสูรหงส์ที่ตกลงไปในแม่น้ำก่อนหน้านี้แทบทุกกระเบียดนิ้ว ทว่าสร้างขึ้นจากทองคำบริสุทธิ์ทั้งชิ้น มีชีวิตชีวาสมจริง กระทั่งรูกระสุนตรงหน้าผากและโพรงกลวงด้านในก็จำลองออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ แสงสีทองส่องประกายระยิบระยับ แฝงความประหลาดพิศวงไว้ในความน่าเกรงขาม
ส่วนบนฝ่ามือขวา คือ “รูปปั้นหงส์เงิน” ที่มีขนาดเท่ากัน หากแต่เปล่งประกายความเย็นเยียบและสูงส่งของมิธริลออกมา รายละเอียดไม่มีผิดเพี้ยนไปแม้แต่น้อย
และมือข้างที่สามซึ่งยื่นออกมาจากแผงอกของมัน สิ่งที่ยกประคองอยู่ก็คือ “ร่างจริง” ของอสูรหงส์ตนนั้น