0095

⬢⬢⬢

ตอนที่ 92 เทพารักษ์แห่งสายน้ำ

เมื่อเดินไปตามทางเล็กแคบ ๆ ที่กบสีทองเรียกว่า “เส้นทางทดสอบ” หมอกก็ยิ่งหนาทึบขึ้นเรื่อย ๆ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าพลันชื้นแฉะและอ่อนนุ่ม ในอากาศอบอวลไปด้วยไอชื้นประหลาดที่มีกลิ่นจาง ๆ ทั้งหวานเลี่ยนเจือกลิ่นสนิมเหล็ก

ทหารยามไม้แห้งเดินนำอยู่หน้าสุด ฝีเท้าเชื่องช้าและระมัดระวังยิ่งกว่าตอนอยู่บนพื้นแข็ง

สือทัวหลี่เดินพลางใช้หางตาลอบสังเกตกบยักษ์สีทองที่กระโดดนำทางอยู่ข้างกาย ผิวหนังสีทองหม่นของมันยังคงสะดุดตาแม้ภายใต้แสงสลัว ส่วนลูกบอลทองคำบนหน้าผากก็เปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ

“ผมเคยได้ยินข่าวลือที่น่าสนใจมาบ้าง” สือทัวหลี่เอ่ยขึ้นกะทันหัน น้ำเสียงฟังดูล่องลอยอยู่ในสายหมอก “เกี่ยวกับองค์ราชินีลูกบอลทองคำ... และประกาศจับฉบับนั้นของเธอที่ไม่ได้เปิดเผยเหตุผลโดยละเอียด แต่กลับตั้งค่าหัวไว้สูงจนน่าตกใจ เป้าหมายดูเหมือนจะเป็น... สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่ใจกล้าบ้าบิ่น รสนิยมแปลกประหลาด และโปรดปรานทองคำเป็นพิเศษเสียด้วย”

จังหวะกระโดดของกบสีทองชะงักไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ทว่าก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว ดวงตาทับทิมหันมามองเขาด้วยแสงที่นิ่งสงบ “โอ้? นายพรานก็สนใจประกาศจับของจักรวรรดิอันห่างไกลด้วยเหรอ ข่าวคราวของหนองน้ำแห่งนี้แพร่กระจายไปไกลเสียจริงนะ”