0094

⬢⬢⬢

ตอนที่ 91 กบ

เมื่ออ้อมผ่านดงกกชวนไม่สบายใจผืนนั้นและเดินเลียบไปตามพื้นกรวดสีดำอันแข็งกระด้างริมขอบปลักหนอง อากาศก็ดูเหมือนจะปลอดโปร่งขึ้นเล็กน้อย แม้ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเค็มและเน่าเปื่อยจาง ๆ เสียงก้าวเท้าของทหารยามไม้แห้งที่ย่ำลงบนก้อนหินดังกริ๊ก ๆ เป็นจังหวะจำเจ

ราวครึ่งวันให้หลัง ภูมิประเทศค่อย ๆ ลาดต่ำลง พื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

นั่นคือทะเลสาบขนาดไม่ใหญ่นัก น้ำในทะเลสาบเป็นสีเขียวเข้มประหลาดจนเกือบจะข้นหนืด ผิวน้ำราบเรียบดั่งกระจก สะท้อนเงาท้องฟ้าสีเทาสลัว ไม่มีระลอกคลื่นใด ๆ และไร้ร่องรอยของพืชน้ำหรือฝูงปลา เงียบสงัดจนชวนให้ขนหัวลุก

ทะเลสาบขวางเส้นทางที่ดีที่สุดในการมุ่งหน้าขึ้นเหนือเลียบขอบปลักหนองของพวกเขาไว้พอดี ด้านข้างทั้งสองฝั่ง หากไม่ใช่หน้าผาหินสูงชันลื่นไถล ก็เป็นปลักโคลนที่กลับมาอ่อนยวบและอันตรายอีกครั้ง