เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 52 การรับประกัน
“แค่คำสัญญาปากเปล่ายังไม่พอ ฉันยังต้องการหลักประกันที่เป็นรูปธรรมมากกว่านี้”
ตาขวาของสโนว์จับจ้องสือทัวหลี่เขม็ง ความสับสนวุ่นวายภายในตกตะกอนกลายเป็นความมีสติอันเด็ดเดี่ยวแบบทุ่มหมดหน้าตัก
“แผนของนายฟังดูดีเลิศ แต่ความเสี่ยงทั้งหมดตกอยู่ฝั่งพวกเรา นายให้ฉันทรยศเสด็จแม่ในโลกความเป็นจริง จุดไม้ขีดไฟลากนางเข้ามาในภาพลวง……”
“แต่เมื่อใดที่สถานการณ์เปลี่ยนไป เช่นเสด็จแม่รู้ตัวล่วงหน้า หรือภาพลวงไม่อาจกักขังนางได้โดยสิ้นเชิง คนแรกที่ต้องรองรับโทสะท่วมฟ้าของนางก็คือฉัน! คือ ‘สวรรค์ไม้ขีดไฟ’ แห่งนี้!”
เขายิ่งพูดยิ่งเร็ว น้ำเสียงแฝงการซักไซ้อย่างไม่คิดชีวิต “ส่วนนาย พราน นายใช้ช่องว่างเวลานี้พาแอปเปิลที่ได้มาแล้วบินหนีไปไกลได้อย่างสบายใจ! ทิ้งพวกเราไว้ที่นี่เพื่อเป็นแพะรับบาปและเป้าล่อการโจมตีให้นาย!”
“หลังจากนั้นไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ นายก็ได้ ‘ผลประโยชน์’ ที่ต้องการที่สุดไปแล้ว นี่นับเป็นการค้าที่ยุติธรรมแบบไหนกัน”
สายตาของเขาหันไปทางเด็กหญิงตัวน้อย ถ้อยคำแฝงเจตนาดึงพวกหรือยุแยง “คุณผู้หญิงไม้ขีดไฟท่านนี้ ท่านยอมถูกเขาหลอกใช้แบบนี้จริง ๆ หรือ ในแผนของเขา ท่านต้องแบกรับความเสี่ยงมหาศาลในการกักขังร่างบาปต้นกำเนิดที่เติบโตเต็มที่ แต่เขาสามารถให้หลักประกันอะไรแก่ท่านได้ คำสัญญาปากเปล่าหรือ หลังงานสำเร็จ หากเขาเผ่นหนีไป ทิ้งให้ท่านเผชิญหน้ากับราชินีที่อาจหลุดพ้นและกำลังตกอยู่ในความพิโรธเพียงลำพัง ผลลัพธ์มันจะ……”