เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 53 อาบน้ำ
การสมคบคิดในภาพลวงเสร็จสิ้นลงภายใต้สายตาจับจ้องของสุนัขยักษ์และตราประทับแห่งพันธสัญญา เมื่อรายละเอียดแผนการทั้งหมดผ่านการขบคิดทบทวน ซักซ้อม หรือแม้กระทั่งโต้เถียงจนได้ข้อสรุปชั่วคราว เด็กหญิงขายไม้ขีดไฟ—มาฉีเก๋อร์ก็โบกมือเบา ๆ
โรงละคร เก้าอี้ ม่านเวที... ทุกสิ่งซีดจางและสลายไปราวกับภาพสีน้ำมันที่ถูกน้ำชะล้าง
อากาศเย็นเยียบในแนวป่าพลันพวยพุ่งเข้าสู่โพรงจมูกของสือทัวหลี่ เค้าโครงทะมึนดำเหล่านั้นของ “เมืองไม้ขีดไฟ” ที่อยู่ไกลออกไปยังคงตั้งตระหง่านเงียบงัน
เขากลับมาแล้ว และยังคงยืนอยู่ที่ตำแหน่งเดิมซึ่งเคยจ้องมองเมืองจนกระตุ้นให้เกิดภาพลวง จากนั้นเขาก็รีบตรวจสอบนาฬิกาพกทองเหลืองในอกเสื้อ แล้วคลำดูรอบเอว ปืนคาบศิลาและมีดพรานยังคงอยู่ครบ... ทุกสิ่งดูเหมือนจะเชื่อมต่ออย่างไร้รอยต่อกับช่วงเวลาก่อนเข้าสู่ภาพลวง เว้นแต่...
สายตาของเขาจับจ้องไปยังกระเป๋าข้างกางเกง ตรงนั้นมีกล่องไม้ขีดไฟกระดาษแข็งผุพังเพิ่มขึ้นมาหนึ่งกล่องอย่างไร้สาเหตุ
ข้างกาย หัวหน้าสโนว์ซวนเซก้าวหนึ่งจนเกือบยืนไม่อยู่ บนซีกหน้าด้านซ้ายที่ปกคลุมด้วยรากไม้ยังคงหลงเหลือความซีดเผือดและเหม่อลอยที่ยังไม่จางหายไป
เขาคลำเอวด้านหลังของตนโดยไม่รู้ตัว—ความเจ็บปวดลวงหลอกจากการถูกปืนคาบศิลายิงดูเหมือนจะยังคงปวดแปลบอยู่ลึก ๆ แต่เกราะกลับไร้รอยขีดข่วน