เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 50 ความภักดี
ลำแสงจากเครื่องฉายดับลงนานแล้ว ม่านปิดสนิท ซุกซ่อนอดีตอันโชกเลือดเหล่านั้นไว้ในความมืดอีกครั้ง
ทว่าภาพเหล่านั้น เศษเสี้ยวความทรงจำที่ถูกแผ่ออกมาอย่างไม่ยินยอมใต้แสงอันเย็นเยียบ กลับเป็นดั่งเหล็กนาบไฟที่ประทับรอยแผลซึ่งไม่อาจลบเลือนลงในโลกภายในอันเงียบสงัดของสโนว์
เสียงของสือทัวหลี่แฝงไว้ด้วยความล่อลวงที่จงใจปลุกปั่น ดังขึ้นในโรงละครสลัว ทุกถ้อยคำล้วนพุ่งเป้าไปยังบาดแผลที่เพิ่งถูกเปิดออกเหล่านั้น
“ดูสิ่งที่เธอทำกับนายสิ สโนว์! ตั้งแต่วินาทีที่นายลืมตาดูโลก ‘ความต่าง’ เล็ก ๆ บนหน้านายก็กลายเป็นบาปต้นกำเนิดที่ทำให้เธอรังเกียจนาย! เธอตระหนี่ถี่เหนียวจนแม้แต่อ้อมกอดที่แม่พึงมีให้ลูกยังไม่ยอมมอบให้! วัยเด็กของนายมีเพียงความโดดเดี่ยวกับกำแพงอันเย็นเฉียบ! อ้อ ใช่แล้ว ยังมีลูกม้าที่ถูกชำแหละศพอีกตัวหนึ่งด้วย! ความพยายามของนาย หยาดเหงื่อของนาย ความภักดีและความดีความชอบที่แลกมาด้วยชีวิต ในสายตาของเธอแล้ว ยังเทียบไม่ได้กับเม็ดฝุ่นบนใบหน้าของพวกวิปริตที่เอาแต่ยิ้มสามคนนั้นเสียด้วยซ้ำ!”
“นายไม่เคียดแค้นบ้างเลยหรือ ไม่อยากให้เธอได้ลิ้มรส... รสชาติของการเห็นสิ่งที่หวงแหนที่สุดถูกทำลาย ถูกเหยียบย่ำจมโคลนบ้างหรือไง!”