เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 48 การจับกุม
แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านเรือนยอดไม้ที่บิดเบี้ยว ทอดเงาลวดลายกระดำกระด่างลงมา ขบวนทีมขนาดกะทัดรัดทว่าแผ่กลิ่นอายสังหารเข้มข้นกำลังรุดหน้าไปในป่าดงดิบ
กัปตันสโนว์สวมชุดเกราะพร้อมรบ ใบหน้าครึ่งหนึ่งที่เป็นรากไม้ยิ่งดูทะมึนทึมภายใต้แสงสว่าง ด้านหลังของเขามีทหารเถาวัลย์ชั้นยอดที่คัดสรรมานับสิบนาย
สือทัวหลี่ยืนอยู่หน้าขบวน ยังคงมีท่าทางกรำศึกแต่สุขุมเยือกเย็น ที่เอวเหน็บปืนคาบศิลาธรรมดาหนึ่งกระบอกกับมีดพรานที่ "ขอยืมชั่วคราว" มาจากพวกทหารยาม เขามองสโนว์ที่นิ่งเงียบดั่งขุนเขาแวบหนึ่ง มุมปากกระตุกเบา ๆ แทบสังเกตไม่เห็น
กองกำลังเคลื่อนพลออกจากเขตราชอาณาจักรอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าไปยังทิศทางของ "เมืองไม้ขีดไฟ" ล่วงเลยไปแล้วสามวัน
ตลอดทาง สือทัวหลี่พยายามหาเรื่องคุย เช่น “วันนี้อากาศเหมาะกับการผจญภัยจริง ๆ” หรือ “กัปตัน ชุดเกราะของท่านดูแลรักษาได้ดีมากเลยนะ” แต่สโนว์กลับเมินเฉยโดยสิ้นเชิง มีเพียงสายตาเย็นชาที่ทิ่มแทงแผ่นหลังราวกับหนามแหลม
ทหารยามคนอื่น ๆ ยิ่งราวกับรูปปั้นขยับได้ ส่งเพียงเสียงฝีเท้าที่พร้อมเพรียงกันเท่านั้น