เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 แผนการ
สายตาของราชินีหิมะขาวที่ผสานความริษยา ความปรารถนา และความเหี้ยมโหดเข้าด้วยกันนั้น ราวกับใยแมงมุมที่เหนียวหนืดที่สุด ซึ่งตรึงสือทัวหลี่ไว้เบื้องล่างบัลลังก์อย่างแน่นหนา
อากาศหยุดนิ่ง มีเพียงเสียงเคาะเบา ๆ ดังต็อก ๆ จากปลายนิ้วของเธอที่เคาะที่วางแขนของบัลลังก์โดยไม่รู้ตัว คล้ายกำลังให้จังหวะแก่ “การไต่สวน” ในครั้งนี้
สมองของสือทัวหลี่แล่นพล่าน เหงื่อเย็นไหลรินลงตามขมับจนเปียกชุ่มคอเสื้อ
แทบจะในพริบตาแห่งความฉุกคิด เขาก็นึกถึงแม่มดผู้ล่วงลับคนนั้น ผู้ซึ่งเคยทำข้อตกลงกับเขาและทิ้งปริศนาเอาไว้มากมาย
เขาเงยหน้าขึ้น พยายามเค้นสีหน้าอันซับซ้อนที่ปะปนด้วยความหวาดกลัวและการยอมจำนนออกมา น้ำเสียงสั่นเครืออย่างพอดิบพอดี “เป็นแม่มดลูกกวาด! ผม...ผมเคยพลัดหลงเข้าไปในอาณาเขตของเธอ ล่วงเกินพระองค์ ผมจำได้แค่การดัดแปลงหลังจากถูกเธอจับตัวได้ กระบวนการนั้น...ทรมานมาก”
“พอตื่นขึ้นมา ผมก็พบว่ากาลเวลาที่ไหลผ่านร่างกายผมมันช้าลงอย่างผิดปกติ บาดแผลสมานตัวเร็ว แล้วก็ไม่แก่ตัวลงง่าย ๆ...ผมไม่แน่ใจว่าเป็นพรอวยพรหรือคำสาปกันแน่”
เขาหันเหปลายหอกของเรื่อง “ความไม่แก่ชรา” ไปยังแม่มดลูกกวาดผู้ล่วงลับไปนานแล้ว ทว่ายังคงลึกลับยากหยั่งถึงผู้นั้นได้สำเร็จ