เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41 รำลึกความหลัง
“คุณ...ถึงเป็นสโนว์ไวท์ตัวจริงงั้นเหรอ?” สือทัวหลี่โพล่งออกมา น้ำเสียงแห้งผากแหบพร่า แฝงความตกตะลึงที่ไม่อาจปกปิด
พอคำพูดหลุดออกจากปาก เขาก็ตระหนักถึงความเสียกิริยาและความผิดพลาดของตนทันที จึงบังคับตัวเองให้สงบลงอย่างรวดเร็ว สมองหมุนแล่นอย่างบ้าคลั่งภายใต้ความเจ็บปวดรุนแรงและแรงกระแทก
“ไม่ ไม่สิ... ตอนนี้ควรต้องเรียกท่านว่า ‘ราชินีหิมะขาว’ แล้ว”
เขาพยายามยืดแผ่นหลังให้ตรงทั้งที่ยังถูกมัด ตวัดสายตาสบประสานกับหญิงสาวบนบัลลังก์อย่างไม่หลบเลี่ยง ผู้ซึ่งงดงามจนดูประหลาดพิศวง ทว่ากลับแผ่กลิ่นอายหนาวเหน็บไร้ที่สิ้นสุดออกมา
ทว่าในใจกลับปั่นป่วนดั่งคลื่นยักษ์ซัดสาด ช่างเป็นกงเกวียนกำเกวียนจริง ๆ ผู้ปราบมังกรสุดท้ายกลับกลายเป็นมังกรชั่วร้ายเสียเอง
หญิงสาวผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องในวันวานที่เคยตัวสั่นงันงกอยู่ในป่าและวิงวอนขอความเมตตาจากพราน บัดนี้นั่งตระหง่านอยู่บนบัลลังก์ที่หล่อเลี้ยงด้วยเถาวัลย์เนื้อหนัง กลายเป็นผู้ปกครองที่โหดเหี้ยมและไร้เหตุผลยิ่งกว่าแม่เลี้ยงผู้บ้าคลั่งเพราะความริษยาของเธอเสียอีก