0043

⬢⬢⬢

ตอนที่ 40 พานพบสหายเก่า

ตลอดการบุกป่าฝ่าดงสามวัน หากมองในแง่ของการเอาชีวิตรอดแล้ว การปรนนิบัติต่อเจ้าหญิงนีฟยังนับว่าดีกว่าพวกเสรีชนจำนวนมากเสียอีก

อย่างน้อยสือทัวหลี่ก็ไม่ได้คิดจะทารุณกรรมเธอโดยเจตนา เพราะผู้นำทางที่อ่อนแอจนก้าวไม่ไหวและสติเลอะเลือนย่อมไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง

ยามที่เธอเหนื่อยล้าจนซวนเซ เพียงสือทัวหลี่ส่งสายตา หนูน้อยหมวกแดงก็จะเหวี่ยงเธอขึ้นบ่าราวกับแบกกระสอบธัญพืชเบา ๆ สักกระสอบ แล้วก้าวเท้าฉับ ๆ ต่อไป ทั้งอาหารและน้ำดื่มก็ไม่เคยขาดแคลน แม้จะหยาบไปบ้าง แต่ก็เพียงพอต่อการรักษากำลังกาย

ปัญหาที่แท้จริงอยู่ที่การจำเส้นทาง

เจ้าหญิงผู้ได้รับการประคบประหงมมาอย่างดีพระองค์นี้ ขาดทักษะและความทรงจำที่จำเป็นต่อการแยกแยะทิศทางในผืนป่าอันซับซ้อนอย่างเห็นได้ชัด

ทุกครั้งที่พบทางแยก เธอจะตกอยู่ในความลังเลอยู่นาน นิ้วมือชี้ไปมาชะงักค้างระหว่างทิศทางต่าง ๆ สายตาล่อกแล่กและพูดจาอึกอัก

“เหมือนว่า...จะเป็นทางซ้ายเส้นนี้?” เสียงของเธอแผ่วเบา แฝงไปด้วยความไม่แน่ใจอย่างชัดเจน

“แน่ใจนะ?” น้ำเสียงของสือทัวหลี่ไร้ซึ่งความอบอุ่นใด ๆ