เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 การทำลายล้าง
รอยยิ้มที่มองทะลุทุกสิ่งบนใบหน้าของ “แม่มดลูกกวาด” ยิ่งทวีความหมายลึกซึ้ง เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย ราวกับกำลังเงี่ยหูฟังเสียงกระซิบกระซาบที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่รับรู้ได้
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง...” เธอพึมพัมกับตัวเองเสียงเบา จากนั้นจึงหันกลับมามองสือทัวหลี่อีกครั้ง แววตาแฝงความตระหนักรู้ระคนเย้ยหยันจาง ๆ “เพราะ ‘ฉัน’ หรือจะพูดให้ถูกก็คือฉันตัวจริงในความทรงจำของนาย เคยเผยให้นายรู้ว่านอกจากฉันแล้ว ยังมีแม่มดอีกสิบสองตนที่กำลังทำการทดลอง ‘กอบกู้โลก’ ของแต่ละตนอยู่”
“ดังนั้น ตอนนี้นายถึงได้มีความหวังลม ๆ แล้ง ๆ พยายามจะลองเดิมพันดู เดิมพันว่าภาพลวงตาพิศวงนี้จะเป็นฝีมือของแม่มดอีกตนหนึ่งหรือไม่”
เธอขยับลอยเข้ามาใกล้หนึ่งก้าว ร่างเลือนรางนั้นแทบจะประจันหน้ากับสือทัวหลี่อยู่รอมร่อ เสียงกดต่ำ ทว่ากลับดังเข้าหูเขาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
“การที่นายทำให้ ‘ร่างเงา’ ที่สร้างขึ้นจากความทรงจำของนายอย่างฉันกลายเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ไม่ใช่เพียงเพื่อคลี่คลายข้อสงสัยเท่านั้น แต่ยังอยากจะดูว่า...จะสามารถอาศัย ‘บารมี’ ของฉันที่เป็นแม่มดผู้ล่วงลับ หรืออย่างน้อยก็ในฐานะ ‘ผู้ร่วมทาง’ ไปเจรจากับผู้บงการเบื้องหลังที่อาจเป็นไปได้ตนนั้น เพื่อให้อีกฝ่าย ‘ผ่อนปรน’ และยอมปล่อยผู้บุกรุกโดยไม่ตั้งใจอย่างพวกนายทั้งสองคนไปได้หรือไม่ ฉันพูดถูกไหม พราน?”