0038

⬢⬢⬢

ตอนที่ 35 เด็กหญิงขายไม้ขีดไฟ

สือทัวหลี่สะกดกลั้นความเจ็บปวดแปลบอันแสนจริงแท้ที่แล่นพล่านขึ้นมาจากฝ่ามืออย่างต่อเนื่อง ความเจ็บปวดนี้ในยามนี้กลับกลายเป็นพิกัดเดียวที่ช่วยยึดโยงความเป็นจริงเอาไว้

เขามองดูหนูน้อยหมวกแดงที่ตกอยู่ในภาวะเฉียดคลุ้มคลั่งและดวงตาเริ่มแดงก่ำอยู่ตรงหน้า สมองพลันแล่นคิดอย่างรวดเร็ว

ในเมื่อเมืองแห่งนี้สามารถตอบสนองความต้องการได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งเสกเงินทองออกมาจากกระเป๋าเสื้อได้ดั่งใจนึก เช่นนั้นแล้ว... เขาจะสามารถใช้ความต้องการไขว่คว้าสิ่งที่ก่อประโยชน์ได้อย่างแท้จริงได้หรือไม่

เขานึกย้อนไปถึงมรดกที่แม่มดลูกกวาดทิ้งไว้ นั่นคือลูกกวาดพิเศษที่ช่วยปลอบประโลมอารมณ์พลุ่งพล่านของหนูน้อยหมวกแดงได้อย่างชะงัด

ไม่ลังเลอีกต่อไป สือทัวหลี่หลับตาลง พยายามขับไล่ความเจ็บปวดที่ฝ่ามือและความอึกทึกรอบข้าง รวบรวมสมาธิทั้งหมดจดจ่ออยู่กับความทรงจำ รูปทรงและสีสันอันเป็นเอกลักษณ์ของลูกกวาดเม็ดนั้น รวมถึงความรู้สึกอัศจรรย์ที่ไม่ได้หวานเลี่ยนเพียงอย่างเดียว ทว่าแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งความอบอุ่นและสงบสุข...