เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 นาฬิกาพก
จะหนีออกจากภาพลวงที่สามารถอ่านทุกความคิด ก่อร่างความคิดให้กลายเป็นจริงได้ตามใจนึก ควบคุมสิ่งสร้างได้ตามอำเภอใจ ขจัดความเจ็บปวดและการกระทำอันตรายทุกอย่าง อีกทั้งยังอัญเชิญสุนัขปีศาจได้ถึงสามตัวได้อย่างไรกัน
รายละเอียดบทสนทนากับเงามายาของแม่มดลูกกวาดเมื่อครู่นี้ผุดวาบขึ้นมาในสมองของเขาดุจสายฟ้าแลบ
เขาเริ่มมีความคิดที่จะอาศัย “หน้าตา” ของแม่มดลูกกวาดในการเจรจาตั้งแต่แรก ทว่าความคิดนี้ กว่าจะถูกภาพลวง “อ่าน” และตอบสนองออกมา จนกลายเป็นหลักฐานให้เงามายาแม่มดเปิดโปงเจตนาของเขา ก็ล่วงเลยไปจนกระทั่งพวกเขาพูดคุยกันยืดยาวแล้ว
นี่แสดงให้เห็นว่า การที่ภาพลวงจะอ่านความคิดส่วนลึกของเขา แล้วแปรสภาพมันเป็นรูปธรรมหรือแสดงปฏิกิริยาตอบสนองนั้น มีเวลาในการประมวลผลอยู่
นี่มิใช่วิชาอ่านใจที่ตอบสนองแบบทันทีทันใด แต่ดูคล้ายกับกลไกบางอย่างที่ต้องใช้เวลา “ย่อย” และ “แปลความ” เสียมากกว่า
ช่วงเวลาหน่วงสั้น ๆ นี้ อาจเป็นข้อได้เปรียบในฐานะ “ผู้ขบคิด” ที่เขาสามารถคว้าเอาไว้ได้ และความล่าช้านี้ ก็คือช่องว่างที่สามารถลงมือทำบางสิ่งได้!
สายตาของเขาจับจ้องไปยังนาฬิกาพกในทันที นี่คือ “สิ่งแปลกปลอม” ที่ไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของกฎแห่งภาพลวงอย่างสมบูรณ์ เช่นเดียวกับพลังแห่งบาปต้นกำเนิดของหนูน้อยหมวกแดง