0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 34 เสียงเพรียกจาก “ความรัก”

ในเมื่อไม่อาจทำลายสิ่งภายนอกได้ เช่นนั้นก็ทำร้ายตัวเองเสียเลย! ความคิดที่สุดโต่งยิ่งกว่าผุดวาบขึ้นมา

เขาไม่อิดออดแม้น้อย อ้าปากแล้วกัดลิ้นตัวเองลงไปเต็มแรง!

ความเจ็บปวดฉีกกระชากอย่างที่คาดการณ์ไว้กลับมิได้แล่นเข้ามา

ฟันประกบเข้าหากันจริง ๆ และยังสัมผัสได้ถึงแรงฟันที่บดทับลิ้น ทว่ากลับขาดเพียงองค์ประกอบสำคัญที่สุดอย่างความเจ็บปวด ราวกับกัดลงบนแผ่นยางที่ไร้ความรู้สึก

เขาเพิ่มแรงกดลงไป ผลลัพธ์ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม ไร้ความเจ็บปวด และไร้กลิ่นคาวเลือด

สือทัวหลี่ไม่ยอมเชื่อ เขากวาดตามองรอบทิศ สายตาจับจ้องไปยังอาคารสามชั้นยอดแหลมที่มีระเบียงกว้างขวางไม่ไกลนัก ดูไปแล้วคล้ายกับโรงเตี๊ยมหรือร้านค้า

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย สาวเท้าวิ่งสุดชีวิต พุ่งทะลวงผ่านประตูใหญ่ที่เปิดกว้าง แล้วซอยเท้าขึ้นบันไดพรวด ๆ ไปตามทาง!

ครั้นพุ่งขึ้นมาถึงชั้นบนสุด เขาผลักประตูไม้ที่มุ่งสู่เฉลียงดาดฟ้าเปิดออกอย่างแรง ภายนอกแสงแดดเจิดจ้าบาดตา สายลมอุ่นพัดลูบใบหน้า เบื้องล่างคือถนนสายหลากสีสันที่ผู้คนสัญจรขวักไขว่