0023

⬢⬢⬢

ตอนที่ 23 บาปตะกละ

เส้นประสาทที่ตึงเขม็งผ่อนคลายลงเล็กน้อย สือทัวหลี่นั่งพิงกำแพงหักพังที่ดำเป็นตอตะโก พยายามปรับท่าทางให้ตนเองสบายขึ้นเท่าที่จะทำได้

ฤทธิ์ของสมุนไพรกำลังค่อย ๆ จางหายไป ความเจ็บปวดแสนสาหัสและความเหนื่อยล้าถาโถมกลับมาอีกครั้งดั่งเกลียวคลื่น แต่เขายังคงฝืนประคองสติไว้

ในเมื่อตัดสินใจที่จะรอคอย ก็สู้ถือโอกาสนี้หลอกถามข้อมูลจาก “แม่มดลูกกวาด” ตรงหน้าที่ดูเหมือนจะมีเบื้องหลังไม่ธรรมดาผู้นี้จะดีกว่า

อย่างไรเสีย... อย่างแย่ที่สุดก็แค่โหลดเซฟเริ่มใหม่ เขาคิดในใจอย่างคนไม่แยแสอะไรอีกต่อไป

“เอาละ ‘แม่มดลูกกวาด’”

เขาเอ่ยปาก น้ำเสียงแหบพร่ายิ่งขึ้นด้วยความเหนื่อยล้าและบาดแผล “ในเมื่อต้องรอ ว่างอยู่ก็ไม่มีอะไรทำ สู้มาคุยกันหน่อยเป็นไง เช่น... เรื่องของผม ในเมื่อคุณเป็นแม่มดต้นกำเนิดอะไรนั่น คงมีชีวิตอยู่มานานมากแล้วใช่ไหม คุณรู้ไหมว่าผมเป็นใคร หรือจะพูดอีกอย่าง... ‘สตอรี ฮันต์’ ในอดีตคือใคร ทำไมผมถึง... ความจำเสื่อม แล้วทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้”

เขาถามคำถามสำคัญที่สุดหลายข้อที่รบกวนจิตใจมาเนิ่นนานติดต่อกันรวดเดียว

บนใบหน้าประณีตที่ก่อตัวขึ้นจากลูกกวาดของแม่มดลูกกวาดปรากฏแวว... เลื่อนลอยอย่างแท้จริงขึ้นมาวูบหนึ่ง นางส่ายหน้า ดวงตาที่เป็นน้ำตาลหูพั่วทอประกายแห่งความสับสน