เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 แม่มดลูกกวาด
เมื่อมองดูกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวจนทำให้ดวงวิญญาณสั่นสะท้านที่ปะทุออกมาหลังจากหนูน้อยหมวกแดงกลืนกระเพาะหมาป่าลงไป รวมถึงดวงตาคู่นั้นที่ถูกความหิวโหยดั้งเดิมกลืนกินไปโดยสิ้นเชิง ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ริบหรี่สุดท้ายในใจของสือทัวหลี่ก็มลายสิ้นไปโดยสมบูรณ์
ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย! เขาฝืนทนต่อความเจ็บปวดแสนสาหัสและสภาพร่างกายที่เหนื่อยล้าจนเกินขีดจำกัด ขึ้นลูกศรเงินอีกหนึ่งดอกด้วยความเร็วสูงสุดอีกครั้ง สายธนูถูกน้าวออกจนสุดในพริบตา!
ฟึ่บ!
ลูกศรแหวกฝ่าอากาศ พุ่งตรงเข้าใส่หน้าผากของหนูน้อยหมวกแดงอย่างแม่นยำ! พยายามจะทำการขัดขวางครั้งสุดท้าย ก่อนที่การลอกคราบเปลี่ยนแปลงของเธอจะเสร็จสมบูรณ์!
ทว่า...
ฉึก!
ลูกศรยิงเข้าเป้าอย่างแม่นยำจริง ๆ มันปักลึกเข้ากลางหว่างคิ้วของเธอ ถึงขั้นทะลุออกไปทางด้านหลังศีรษะท่อนหนึ่ง!
แต่การเคลื่อนไหวของหนูน้อยหมวกแดงเพียงชะงักไปเล็กน้อยเท่านั้น บนใบหน้าของเธอไม่มีสีหน้าเจ็บปวดแม้แต่น้อย ราวกับว่าศีรษะที่ถูกยิงทะลวงนั้นไม่ใช่ของเธอเองอย่างไรอย่างนั้น