เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 160 ใต้อัสนี มีฉันไร้เทียมทาน
เปรี้ยง!
เมื่อขับเคลื่อนพรสวรรค์จ้าวอัสนีระดับ SSS อสนีทัณฑ์สีแดงชาดขนาดเท่าถังน้ำก็ควบแน่นขึ้น ก่อนจะฟาดผ่าลงมาจากเมฆทัณฑ์ที่ปกคลุมท้องฟ้าไปครึ่งซีกอย่างสนั่นหวั่นไหว
"เป็นไปได้ยังไง?"
เฉียวน่าซือ ปุโรหิตแห่งศาสนจักรตะวันตกผู้สวมเสื้อคลุมสีดำและมีท่าทีสงบนิ่งเยือกเย็นมาโดยตลอด ร้องอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
ตัวเขาก็ถือเป็นบุคคลระดับแนวหน้าคนหนึ่ง ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับครั้งไม่ถ้วนในชีวิตนี้ เดิมทีควรจะสุขุมและเยือกเย็นอย่างยิ่ง แต่ครั้งนี้กลับอดใจไม่อยู่จริงๆ
ทัณฑ์อัสนียังไม่ทันเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแท้ๆ แต่อสนีทัณฑ์ที่มีอานุภาพไร้เทียมทานกลับถูกหยางติ้งเทียนเรียกผ่าลงมาก่อนเสียแล้ว นี่แม่งยังถูกต้องตามหลักวิทยาศาสตร์อยู่ไหมวะ
"บากะ"
"หมอนั่นมีพรสวรรค์ธาตุสายฟ้าแบบไหนกันแน่?"