บทที่ 159 ผสานสิบสองชีพจรเป็นหนึ่ง มุ่งสู่ขอบเขตสุดขั้ว

บทที่ 159 ผสานสิบสองชีพจรเป็นหนึ่ง มุ่งสู่ขอบเขตสุดขั้ว

ฟู่...

สูดหายใจเข้าลึก หยางติ้งเทียนมองไปยังทหารหลายแสนนายของกองทัพหมาป่าโลหิต มองไปยังธงทหารที่โบกสะบัด นึกถึงพวกของเหลยเหมิ่งที่สละชีพไป

ผู้คนมากมายขนาดนี้ล้วนยอมสละเลือดเนื้อเพื่อชัยชนะ แล้วในฐานะลำดับที่หนึ่งของกองทัพหมาป่าโลหิต เขาจะไม่ยอมเสี่ยงเดิมพันสุดตัวได้อย่างไร?

วินาทีต่อมา ภายในร่างของเขาก็มีเสียงระเบิดปะทุแผ่วเบาดังขึ้น ตามด้วยแสงวิญญาณสีแดงฉานดั่งโลหิตที่ระเบิดออกมาย้อมน่านฟ้าบริเวณนั้นจนกลายเป็นสีเลือด

"นี่จะทำอะไรน่ะ?"

"ไม่รู้สิ"

"ยังไม่ทันสู้ก็ผลาญพลังวิญญาณแล้ว คิดว่าตัวเองจะตายไม่เร็วพอหรือไง?"

"ต้องมีอะไรแปลกๆ แน่"