บทที่ 128: พวกเจ้าว่าข้าดูเหมือนคนเผ่าเกล็ดหรือไม่

บทที่ 128: พวกเจ้าว่าข้าดูเหมือนคนเผ่าเกล็ดหรือไม่

ภายในห้องเงียบจนน่าหวาดหวั่น

ผู้ดูแลมองสีหน้าไม่น่าดูของพวกเขา พลางลังเลว่าจะพาคนออกไปดีหรือไม่

“ในเมื่อทั้งสองท่านไม่ชอบเด็กน้อย เช่นนั้นข้าจะพานางออกไปเดี๋ยวนี้...”

เขายังพูดไม่ทันจบ ดาวเด่นประจำหอสำราญทั้งสองก็ลุกขึ้นเดินเข้ามา

คนหนึ่งบังสายตาองครักษ์ อีกคนยืนคั่นระหว่างเผ่าอสูรกับศิษย์พี่หญิงใหญ่

ผู้ดูแลกับลูกจ้างต่างมองหน้ากันอย่างงุนงง ส่วนองครักษ์หน้ากากเงินจับจ้องพวกเขาอย่างพินิจพิเคราะห์

ม่านโปร่งที่ทิ้งตัวลงถึงพื้นในห้องพลิ้วไหวช้าๆ ไปตามลมที่พัดผ่าน ก่อนแตะลงบนพื้นกระเบื้องหยกสีขาวนวล

นิ้วของฉือซวงไป๋ที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นขึ้นอย่างแทบสังเกตไม่เห็น

ความกังวลพลุ่งพล่านอยู่ในใจเซียวอวี้เหิง เขาสบตากับศิษย์พี่ชายคนที่สองอย่างแนบเนียน