บทที่ 112: เขาสามารถเป็นบิดาได้อย่างแท้จริง

บทที่ 112: เขาสามารถเป็นบิดาได้อย่างแท้จริง

ทั้งสามคนจากยอดเขาทะเลมรกตสบตากัน

เสิ่นซูหว่านกล่าวอย่างไม่เข้าใจ “ก่อนหน้านี้ศิษย์พี่หญิงใหญ่ไม่ได้บอกหรือว่าจะกลับมาหลังจากสี่ปี? นับดูแล้ว ตอนนี้ยังเหลืออีกสามปี”

นางคิดถึงศิษย์พี่หญิงเหลือเกิน แต่สำหรับผู้บำเพ็ญแล้ว สี่ปีนับว่าไม่ยากจะอดทนผ่านไป

ศิษย์พี่หญิงใหญ่กำลังพยายามเติบโตอยู่ในทะเลเป่ยหมิง นางไม่อาจขัดขวางศิษย์พี่หญิงไม่ให้กลายเป็นคนที่ดียิ่งขึ้นได้

หลิงเซียวชี่ขมวดคิ้ว “พวกเจ้ารู้กันหมดแล้วหรือ?”

นับตั้งแต่ครั้งนั้น เขาก็ไม่เคยส่งแผ่นหยกให้ศิษย์เอกอีกเลย

ประการหนึ่งคือไม่รู้ว่าควรพูดอะไร อีกประการหนึ่งคือหวาดกลัวที่จะเผชิญกับความแค้นของเด็กสาว

เช่นนั้นเด็กคนนั้นก็บอกกำหนดกลับแก่ทุกคน ยกเว้นเขาเพียงคนเดียวหรือ?