บทที่ 111: กลับมาเมื่อใด

บทที่ 111: กลับมาเมื่อใด

ซืออีซินมองอักษรใหญ่ทั้งสี่บนวิชาบำเพ็ญด้วยความตกตะลึง

คราวนี้ไม่จำเป็นต้องไปขอคำชี้แนะจากบิดาผู้ให้กำเนิดอีกแล้ว นางก็เข้าใจความหมายของวิชาบำเพ็ญได้ด้วยตนเอง

“ผู้อาวุโส นี่คือวิชาบำเพ็ญสืบทอดของทะเลเป่ยหมิงหรือ? หากฝึกสำเร็จแล้วออกไปข้างนอก จะไม่เก่งกาจเกินไปหน่อยหรือ?”

นางจำไม่ได้ว่าเคยเห็นบันทึกเกี่ยวกับมนุษย์เงือกในหนังสือเล่มใดของหอคัมภีร์

ในนั้นกล่าวไว้ว่า ยิ่งระดับการบำเพ็ญของมนุษย์เงือกสูงขึ้น เสียงของพวกเขาก็ยิ่งสามารถสะกดจิตใจ ทะลวงเข้าสู่ห้วงจิตสำนึกของผู้บำเพ็ญ และขยายอารมณ์ทั้งเจ็ดกับความปรารถนาทั้งหกของมนุษย์ให้รุนแรงขึ้น

ในเทพนิยายตะวันตกของชาติก่อน ก็มีตำนานคล้ายคลึงกันเกี่ยวกับพรสวรรค์ด้านเสียงของมนุษย์เงือก