กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 113: ถูกตระกูลเสิ่นลอบทำร้าย
จวนซวี่พูดไม่ออก
ผ่านไปครู่หนึ่งจวนซวี่จึงเอ่ยขึ้นว่า “เจ้าเป็นมนุษย์หรือ?”
ซืออีซินทำหน้างุนงง “ไม่ใช่สิ…”
มรรคาสวรรค์มองดูท่าทางใสซื่อจนดูโง่งมของเด็กน้อย ก่อนเผยรอยยิ้มเปี่ยมเมตตาออกมา
“มีเพียงผู้บำเพ็ญที่เป็นมนุษย์เท่านั้น เมื่อบรรลุขั้นแก่นทองคำจึงจะชะลอความชราในรูปลักษณ์ได้ ลูกสาว เจ้าเป็นมนุษย์เงือก แก่นทองคำย่อมไม่มีผลต่อเจ้า ในโลกบำเพ็ญเซียนยังมีสัตว์วิญญาณอีกมากที่ถือกำเนิดมาก็อยู่ในขั้นก่อกำเนิดปราณวิญญาณ หรือแม้แต่ขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ พวกมันก็ยังเติบโตตามปกติ”
ซืออีซินพลันเข้าใจ
ก็จริง!
อยู่กับศิษย์น้องชายศิษย์น้องหญิงนานเข้า นางจึงเผลอคิดไปว่าตนเองเป็นมนุษย์ด้วย
เด็กหญิงตัวน้อยเกาศีรษะอย่างเขินอาย ก่อนวิ่งปรู๊ดไปนั่งสมาธิที่ใจกลางค่ายกลเพื่อทะลวงขั้น