บทที่ 51: เด็กน้อยผู้แสนดีและน่ารักที่สุด

บทที่ 51: เด็กน้อยผู้แสนดีและน่ารักที่สุด

ทั้งสองยืนจ้องตากันอยู่ในห้องรับรองของสำนักกระบี่ว่านเซี่ยง

ซืออีซินเกาแก้มพลางถามว่า “เอ่อ...เจ้ารู้หรือไม่ว่าเปลวเพลิงนี้ร้ายกาจเพียงใด?”

เพียงได้ยินคำว่า 【พิษเพลิงเกาะกระดูก】 นางก็รู้สึกคล้ายมีอาการพีทีเอสดีขึ้นมาเสียแล้ว

เรียกสั้น ๆ ว่าภาวะเครียดหลังผ่านเหตุการณ์สะเทือนขวัญ

ต่อมน้ำตาราวกับกำลังจะทำงานขึ้นมาอีกครั้ง นางร้องไห้จนด้านชาไปหมดแล้วจริง ๆ

ชิวชิงเยี่ยนหัวเราะเยาะตนเอง “ข้ารู้ ตอนที่ชิวเซียงถิงมอบมันให้ข้า เขาได้บอกถึงผลร้ายเอาไว้แล้ว เขากล่าวว่าหากข้าถูกพิษนี้ ระดับการบำเพ็ญจะสลายไปจนหมด และตายลงท่ามกลางความเจ็บปวดจากเปลวเพลิงแผดเผาร่างทั้งวันทั้งคืน”

ชิวเซียงถิงกับบิดาของชิวชิงเยี่ยนเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดา