บทที่ 30: เด็กดีไม่ควรพูดกับคนแปลกหน้า

บทที่ 30: เด็กดีไม่ควรพูดกับคนแปลกหน้า

แผ่นหยกไม่มีปฏิกิริยาอยู่นาน

ข้อความยังคงค้างอยู่ในสถานะยังไม่ได้อ่าน

ซืออีซินแค่นเสียง เฮอะ! พึ่งตนเองย่อมดีกว่าพึ่งผู้อื่นจริง ๆ

นางไม่ฝากความหวังไว้กับบิดาแท้ ๆ อีกแล้ว ส่วนคนที่อาจารย์จัดเตรียมไว้ก็ไม่รู้ว่าจะมาเมื่อใด แทนที่จะนั่งเฉยอยู่ที่นี่ นางศึกษาด้วยตนเองเสียยังดีกว่า

ดังนั้นเด็กหญิงตัวน้อยจึงหยิบกระบี่ไม้ขึ้นมาฝึกใหม่อีกสามพันครั้ง

อีกหนึ่งยามผ่านไป

……

ซืออีซินเช็ดเหงื่อบนใบหน้า แม้ยังไม่รู้สึกเหนื่อยล้า ทว่าในใจกลับเริ่มคาดเดาได้ราง ๆ

นางหยิบแผ่นหยกขึ้นมาดู คราวนี้ได้รับคำตอบจากบิดาแท้ ๆ แล้ว