บทที่ 29: หรือว่านางฝึกผิดกัน?

บทที่ 29: หรือว่านางฝึกผิดกัน?

ซืออีซินกำแผ่นหยกไว้ในมือทั้งสองข้าง พลางขบคิดอย่างหนัก

เจ้าปากตาย รีบพูดสิ!

จะพูดอะไรสักหน่อยไม่ได้หรือไร!

ทางฝั่งแผ่นหยกน่าจะแสดงว่าอ่านแล้ว

ผู้บำเพ็ญสามารถไม่กินอาหารไม่นอนหลับได้ หากบิดาแท้ ๆ ของนางกำลังว่างจนเบื่อและกำลังเปิดดูแผ่นหยกอยู่เล่า?

ยามสื่อสารกับคนเหล่านั้น ความทันท่วงทีนับว่าสำคัญยิ่ง

ถ้อยคำที่ต้องครุ่นคิดอยู่นานกว่าจะกล่าวออกมา ย่อมทำให้ดูเหมือนผ่านการไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีเพียงการรับคำอย่างเป็นธรรมชาติและรวดเร็วเท่านั้น จึงจะดูเหมือนหลุดปากออกมาโดยไม่ทันคิด ทั้งยังสมจริงและสะท้อนความไร้เดียงสาของเด็กได้

นางไตร่ตรองอยู่หลายลมหายใจ ก่อนเขียนคำบรรยายซือเยี่ยนเจาจากในเนื้อเรื่องขึ้นมาเป็นคำตอบ

ซืออีซิน: 【ประมุขมรรคากระบี่อิสระย่อมเป็นวีรบุรุษผู้สง่างามเหนือโลก จิตกระบี่บริสุทธิ์ และอุทิศตนพิทักษ์มหาธรรมอยู่แล้ว!】