บทที่ 21: สุนัขไม่กินปลาหรอกใช่ไหม?

บทที่ 21: สุนัขไม่กินปลาหรอกใช่ไหม?

ฉือหยวนจิ่นปรบมือพลางเดินออกมา ด้านหลังยังมีลูกสมุนรุ่นน้องอายุราวสิบกว่าปีติดตามมาหลายคน

พวกเขาคุมตัวเด็กหนุ่มผู้มีมือทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนเลือดจนเนื้อหนังเละเทะ

เด็กกว่ารังแกคนแก่กว่า ใช้คนมากรังแกคนน้อย

ซืออีซินขมวดคิ้ว นี่คงเป็นพี่ชายของชิวชิงหร่วน

ระหว่างทางนางเคยได้ยินชิวชิงหร่วนกล่าวถึงเขา นามว่าชิวชิงเยี่ยน

ฉือหยวนจิ่นปรบมืออย่างตื่นเต้น “พวกเจ้ารีบดูเร็ว นางเป็นมนุษย์เงือกจริง ๆ ด้วย! ข้ายังไม่เคยเห็นมนุษย์เงือกมาก่อน ได้ยินว่าตอนมนุษย์เงือกร่ำไห้ น้ำตาจะกลายเป็นไข่มุก ร้องไห้ให้คุณชายน้อยผู้นี้ดูสักครั้งสิ”

ลูกสมุนด้านหลังต่างพากันหัวเราะลั่น พลางส่งเสียงยุให้นางร้องไห้

ศีรษะของชิวชิงเยี่ยนที่ก้มอยู่นานขยับเล็กน้อย เขาเงยหน้ามองพวกนางด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและผิดหวัง

เหตุใดจึงยังไม่หนีไป?