บทที่ 20: ซืออีซินกลายเป็นมนุษย์เงือกในชั่วพริบตา

บทที่ 20: ซืออีซินกลายเป็นมนุษย์เงือกในชั่วพริบตา

ในที่สุดใบหน้าเคร่งขรึมของมารดาสกุลฉือก็เผยรอยยิ้มออกมา

นางรับซืออีซินมาจากมือบุตรชาย พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ข้าจะสั่งให้คนจัดหาห้องรับรองชั้นเลิศเดี๋ยวนี้ แม่นางซือนอนหลับให้เต็มที่เถิด ไม่ว่าเจ้าจะตื่นเมื่อใดก็มีขนมน้ำนมวิญญาณเตรียมไว้ให้”

เมื่อฉือซวงไป๋เห็นมารดาแสดงความอ่อนโยนที่หาได้ยากต่อศิษย์พี่หญิงใหญ่ ในใจก็คลายกังวลลงเล็กน้อย

เขาจงใจกำชับให้จัดห้องรับรองในที่เงียบสงบ อย่าให้คนในตระกูลไปรบกวน

จากนั้นเขาก็ตามบิดาและผู้อาวุโสอีกหลายคนไปยังห้องหนังสือ

ซืออีซินถูกมารดาสกุลฉือจูงมือ ระหว่างเดินนางก็แอบสังเกตไปรอบ ๆ

คนตระกูลฉือส่วนใหญ่เพียงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นและพินิจมองนาง นอกจากฉือหยวนจิ่นเจ้าเด็กอันธพาลนั่นแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดมีเจตนาร้าย