บทที่ 22: ความยุติธรรมของนาง ย่อมมีประมุขผู้นี้เป็นผู้คืนให้

บทที่ 22: ความยุติธรรมของนาง ย่อมมีประมุขผู้นี้เป็นผู้คืนให้

วนเวียนเช่นนั้นอยู่หลายรอบ จนซืออีซินถึงกับมึนงงไปหมด

จนกระทั่งพลังวิญญาณในร่างของนางไม่เหลือพอจะส่งให้เกล็ดทองอีกต่อไป แสงสีทองจึงค่อย ๆ เลือนหาย

นางมองสัตว์อสูรกลืนอัสนีที่ตกอยู่ในวังวนดมเสร็จก็เอียงหัวครุ่นคิดซ้ำไปซ้ำมา ก่อนอดถามไม่ได้

“คิดคำตอบออกหรือยัง? จะให้ข้ารอจนถึงเมื่อใดกัน...”

ตกลงกำลังครุ่นคิดปัญหาอะไรอยู่กันแน่ ถึงได้คิดยากเย็นเพียงนี้?

ดวงตากลมเล็กของสัตว์อสูรกลืนอัสนีจ้องหางปลาของนางอยู่นาน ในที่สุดก็พลันเข้าใจ จับนางเข้ากับคนในความทรงจำจนเป็นคนเดียวกันอย่างฝืน ๆ