เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 ไปนครหลวง ตามหากู้ฉางเกิง
โดยเฉพาะประโยค “ให้ประชาชนได้อิ่มท้อง” ซึ่งสะเทือนถึงมุมที่อ่อนโยนที่สุดในใจเขา
ตัวเขาเองก็เป็นลูกชายชาวนา ปฏิวัติเพื่ออะไรกันเล่า?
ก็เพื่อให้คนยากจนข้นแค้นทั้งใต้หล้าไม่ต้องอดอยากอีกต่อไปไม่ใช่หรือ?
แต่หลายปีมานี้ ขบวนการหนึ่งต่อเนื่องอีกขบวนการหนึ่ง คำขวัญตะโกนก้องสะเทือนฟ้า แต่ท้องของประชาชนนั้นอิ่มจริงหรือ?
ในใจเขารู้แก่ใจ ไม่จริง บางที่ยังแย่กว่าก่อนยุคสหกรณ์เสียอีก
คิดถึงตรงนี้ ไฟโทสะในใจเขาก็ลดลงบ้าง แต่สายของหลักการยังคงตึงแน่น
เขานิ่งคิดอยู่ครู่ใหญ่ แล้วค่อยเอ่ยปาก น้ำเสียงอ่อนลงกว่าตะกี้ไม่น้อย แต่ยังแฝงไว้ด้วยความข่มขวัญที่ไม่อาจโต้แย้ง:
“สหายหมิงเซวียน ความคิดของคุณมีเหตุผลอยู่บ้าง แต่คุณมองข้ามจุดที่เป็นรากฐานที่สุดไป นั่นคือจุดยืน! เราเป็นข้าราชการ ไม่ว่าเมื่อไรก็ลืมจุดยืนทางชนชั้นและหลักการขององค์กรของเราไม่ได้!
ไม่ว่าจุดประสงค์ของเธอจะดีหรือร้าย ก่อนที่เบื้องบนจะออกคำสั่งชัดเจน การแบ่งที่ดินทำกินแยกครัวเรือนในรูปแบบใด ๆ ก็ไม่เป็นที่อนุญาตเด็ดขาด!