เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 วิกฤตของหลินหว่านชิว
แต่ความลังเลเพียงเสี้ยวนั้นก็ถูกความระแวดระวังและความยึดมั่นในหลักการที่สั่งสมจากการทำงานในหน่วยงานมาหลายปีกดทับลงไปอย่างรวดเร็ว
ขั้นตอนก็คือขั้นตอน การร้องเรียนก็คือการร้องเรียน
ไม่ว่าแรงจูงใจของเธอจะเป็นอะไร ไม่ว่าผลลัพธ์อาจจะเป็นอย่างไร การที่เธอปลุกระดมชาวบ้านให้ “การแบ่งที่ดินทำกินแยกครัวเรือน” การกระทำนี้ในยามนี้ก็คือเส้นแดงที่ไม่อาจก้าวข้ามได้
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ร้องเรียนยังระบุไว้ในจดหมายเป็นพิเศษว่าเบื้องหลังของหลินหว่านชิวอาจมีสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่านั้น เช่นข้าราชการจากนครหลวงที่ขับรถจี๊ปมาส่งเธอครั้งก่อน
เรื่องนี้ทำให้สถานการณ์ยิ่งสลับซับซ้อนขึ้น และทำให้เขาไม่กล้าประมาทแม้เพียงเสี้ยว
วันนี้ถ้าเขาถูกยัยหนูคนหนึ่งพูดเพียงไม่กี่คำก็โน้มน้าวได้ กลับไปจะอธิบายกับผู้บริหารอย่างไร? จะอธิบายกับผู้ร้องเรียนอย่างไร?
คิดถึงตรงนี้ สีหน้าของหวังตงหยางก็กลับกลายเป็นเย็นชาอีกครั้ง เขาดันแว่นขึ้น สะกดกลบอารมณ์ซับซ้อนที่วาบผ่านในดวงตาลงไป
“พูดได้ไพเราะดี แต่เรื่องหนึ่งก็คือเรื่องหนึ่ง” เขาเอ่ยอย่างเย็นชา ทำลายความเงียบชั่วขณะนั้น
“ความคิดและการกระทำของคุณล้ำเส้นหลักการไปแล้ว ต้องยอมรับการสอบสวน ส่วนเรื่องเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงที่คุณพูดนั้น ต้องรอให้เรื่องของคุณถูกสอบสวนจนกระจ่างก่อนค่อยว่ากัน!”