กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ภาคพิเศษสิบสาม·ใต้บัญชาแม่ทัพเหลียนไม่มีทหารอ่อนแอ ภาคโบราณ·แม่ทัพเหลียนก็คือแม่ทัพเหลียน
คนหูนำกลุ่มนั้นมองลงมาด้วยสายตาเหยียดหยาม ในตาเต็มไปด้วยความไม่ไยดี เขาหมุนดาบโค้งในมือ แสงเย็นเยียบวาบขึ้นมา ดาบชักออกจากฝักเรียบร้อยแล้ว
ม้าที่เขาขี่อยู่แข็งแรงว่องไว ข้างหลังยังมีพี่น้องอีกกว่ายี่สิบคนที่รู้ใจกันและฝีมือดี มาไหนมาได้ในแถบชายแดนนี้เหมือนเดินเข้าที่ไร้คน ไม่เคยแพ้ใครเลยสักครั้ง ตอนนี้เจอพวกทหารแคว้นเหลียงที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า จะให้ถอยหนีได้ยังไง
พวกทหารแคว้นเหลียงกลุ่มนั้นก็แค่แกะสองขาที่ย่ำอยู่ใต้เท้า จะเหยียบจะหยามยังไงก็ได้ เชื่องจนไม่มีพิษมีภัยอะไรเลย พวกเขากลับอยากเห็นเลือดซะด้วย ไม่งั้นชีวิตมันน่าเบื่อเกินไป
คนหูมองสำรวจพวกเขาแล้วพูดว่า “ศพแปดศพถึงจะน้อยไปหน่อย แต่ลากกลับไปได้ก็เอามาเล่นสนุก ๆ ได้ดีเหมือนกัน”
ชายร่างกำยำคนหนึ่งเดินออกมาจากเงามืด บนบ่าแบกดาบใหญ่ไว้เล่มหนึ่ง ตัวดาบมีห่วงเหล็กแขวนอยู่สองห่วง พอขยับตัวก็ดังเคร้ง! เคร้ง!
พอมายืนข้างเหลียนเซิ่ง ก็ยิ่งทำให้เหลียนเซิ่งดูตัวเล็กจิ๋วไปเลย กว้างยังไม่ถึงครึ่งของเขาด้วยซ้ำ