กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนพิเศษ 14 ใต้บัญชาแม่ทัพเหลียนไม่มีทหารอ่อนแอ ภาคโบราณ: แม่ทัพเหลียนก็ยังเป็นแม่ทัพเหลียน
“เมื่อคืนใครเฝ้าประตูเมือง ก้าวออกมาเองจะดีกว่า” เมิ่งเหยียมองพวกเขาแล้วพูดขึ้น “อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนมีแค่นางคนเดียวที่อยู่ตรงประตูเมือง แล้วก็ลงมือฆ่าพี่น้องข้าไปตั้งหลายคน?”
ไม่มีใครส่งเสียงแม้แต่คนเดียว
คนข้าง ๆ ที่หน้าตาเหมือนลิงผอมก้าวขึ้นมา ลูบตอสากบนคางตัวเองพลางหัวเราะเยาะ “ข้าได้ยินมาว่าพวกจงหยวนมีคำพูดอยู่คำหนึ่งว่า ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา พี่น้องของพวกเราจะตายเปล่าไม่ได้ ชีวิตคนหกคน จะให้พวกไพร่ชั้นต่ำอย่างพวกเจ้ามาเทียบได้ยังไงกัน อย่าหวังเลยว่าจะเอานางแค่คนเดียวมาระงับโทสะของพวกเราได้!”
เขาแบกทวนยาวเล่มหนึ่งเดินบีบเข้าไปหากลุ่มทหาร “งั้นข้าก็จะสุ่มเลือกมาสักสองสามคน ให้ไปลงหลุมเป็นเพื่อนพี่น้องข้า จะได้ไม่ต้องเหงาอยู่ข้างล่าง”
พูดพลางคว้าตัวทหารใหม่หนุ่มคนหนึ่งมาอย่างง่ายดาย บิดจับแขนขวาของอีกฝ่ายไพล่หลังแล้วกดตัวลงไว้ข้างหน้าตน
ทหารข้าง ๆ ตกใจจนถอยหลังไปสองก้าว มีคนหนึ่งตวาดขึ้นมา “พวกเจ้าอย่าข่มเหงกันเกินไปนักนะ!”
เจ้าลิงผอมปรายตามองเขาแวบหนึ่ง คนข้างหลังก็ก้าวล่วงหน้าออกไปแล้ว กระชากคอเสื้อคนที่เพิ่งพูดเมื่อครู่ออกมาคนเดียว แล้วเหวี่ยงไปข้างตัวถุนจ่าง “คนนี้ก็ไม่เลว ฆ่าทิ้งคงสนุกพิลึก”