เสริมสิบสอง·ใต้บัญชาแม่ทัพเหลียนไม่มีทหารอ่อนแอ ภาคโบราณ·ท่านแม่ทัพเหลียนก็ยังเป็นท่านแม่ทัพเหลียน

เสริมสิบสอง·ใต้บัญชาแม่ทัพเหลียนไม่มีทหารอ่อนแอ ภาคโบราณ·ท่านแม่ทัพเหลียนก็ยังเป็นท่านแม่ทัพเหลียน

ชายแดนเต็มไปด้วยทรายเหลือง โดยเฉพาะพอถึงหน้าหนาว อากาศแห้ง ลมเหนือพัดกรรโชก ทรายปลิวตามลมมาปะทะหน้า เจ็บแปลบเหมือนโดนมีดกรีด

เงินกองทัพของราชสำนักตึงมือ กว่าจะส่งมาถึงดินแดนไกลปืนเที่ยงแบบนี้ ก็แทบไม่เหลือเศษซากแล้ว ประกอบกับชาวหูทางเหนือดุร้าย รบเก่งและกล้าหาญ ทหารที่รักษาเมืองเลยต้องทนทุกข์จนแทบขาดใจ

ปล่อยไว้นานวันเข้า ปัญหาสะสมก็กลายเป็นโรค เมืองชายแดนเล็ก ๆ แห่งนี้เลยไร้ขื่อแป ปล่อยปละละเลยกันตามใจ คนที่ซวยที่สุดกลับกลายเป็นชาวบ้านที่ไม่รู้เรื่องด้วย

ความรู้สึกที่ต้องอยู่ท่ามกลางสภาพนั้นโดยหนีไปไหนไม่ได้ วัน ๆ ต้องหวาดระแวงว่าพรุ่งนี้จะยังมีชีวิตรอดไหม มันน่ากลัวกว่าพวกทหารหูที่มาปล้นเสียอีกไม่ใช่หรือ

ไม่รู้เหมือนกันว่าราชสำนักคิดอะไรอยู่ หรืออาจนึกถึงที่นี่ขึ้นมาได้จริง ๆ เลยส่งนายพลรองมาคนหนึ่ง