กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อย่าสั่น
สีหน้าของเหลียนเซิ่งถึงกับหลุดคุมไปแวบหนึ่ง
หมอนี่สมองมีปัญหาหรือเปล่าเนี่ย
คนตรงหน้าดูไม่น่าไว้ใจสุด ๆ แถมยังไม่มีความเป็นมืออาชีพเลยสักนิด เหลียนเซิ่งแอบสงสัยขึ้นมาแวบหนึ่งด้วยซ้ำว่าเขาเป็นหมอจริงหรือเปล่า
ตอนล้างแผลกับเล็มเนื้อตาย นิ้วเขาสั่นไม่หยุด สั่นยิ่งกว่าเหลียนเซิ่งที่เป็นคนเจ็บเสียอีก
จ้าวจั๋วลั่วเดินไปเปิดตู้เย็นหาอะไรกิน แล้วก็พบว่าเสบียงอาหารที่นี่ตุนไว้เพียบเลย แถมยังมีขนมขบเคี้ยวอยู่อีกไม่น้อย
เขาหยิบมาวางไว้ข้าง ๆ แล้วถือโอกาสกินรองท้องไปบ้าง
เหลียนเซิ่งจ้องขวัญบนหัวหมอคนนั้นพลางพูดขึ้น “ฉันว่านะ...”
“ผมทำได้น่า! ไม่ต้องกลัว! คุณอย่าสั่นสิ!” หมอรีบพูดแทรกทันควัน “ถึงผมจะเป็นหมอเด็กแถมยังไม่ได้ดูแผนกศัลย์ก็เถอะ แต่นี่มันก็เนื้อหาที่เคยเรียนตอนมหาวิทยาลัยนะ ผมยังท่องได้อยู่เลย!”
เหลียนเซิ่ง “...”