พันธมิตร

พันธมิตร

ก่อนที่สายตาของเหลียนเซิ่งจะดับวูบไป เธอเห็นเงาดำหลายสายพาดผ่านหน้าไปแวบหนึ่ง

เธอพยายามก้มดูเวลาบนกวงเหน่าตามสัญชาตญาณ แต่ก็หมดสติไปเสียก่อน

คอร์เนลล์ถือกวงเหน่าไว้ในมือ นั่งอยู่ตรงเบาะหลังของรถยนต์ เขาเอียงหน้ามองทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่แล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในที่สุดภายในรถก็เงียบสงัดลงจนไม่ได้ยินเสียงพูดคุยใด ๆ อีก คอร์เนลล์ถึงค่อยยื่นมือไปกดตัดสัญญาณสื่อสารแล้วเก็บกวงเหน่าเข้าที่

“ขอบคุณมากสำหรับความร่วมมือครับ คุณคอร์เนลล์” ชายที่นั่งข้าง ๆ เอ่ยขึ้น “หวังว่าการร่วมมือของเราจะเป็นไปด้วยดี แล้วก็... ยินดีต้อนรับกลับมาครับ”

คอร์เนลล์กะพริบตาลงเล็กน้อยโดยไม่ได้ตอบอะไร

รถแล่นวนไปตามถนนรอบหนึ่ง ก่อนจะมาจอดลงหน้าอาคารหลังหนึ่ง

คอร์เนลล์ก้าวลงจากรถ ก็เห็นแฮร์รียืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ตรงหน้าเขา

แฮร์รีร้องเรียก “คอร์เนลล์”