แยกทาง

แยกทาง

พวกเขาไม่ค่อยเห็นเหลียนเซิ่งโกรธ ต่อให้เธอโกรธก็ยังกดข่มเอาไว้ ไม่ว่าจะเจอเรื่องแบบไหน เธอก็รักษาความสงบแล้วตัดสินใจก่อนได้เสมอ พอเรื่องจบลง ก็ดูเหมือนจะไม่มีความจำเป็นต้องโกรธอีกแล้ว

แต่มันไม่ใช่แบบนั้น

ไม่ใช่เลย

เธอก็มีความสงสัยแบบเดียวกับพวกเขา เธอก็มีความโกรธแบบเดียวกับพวกเขา

การระบายอารมณ์ใส่คนอื่น ความหงุดหงิด ความแค้นเคือง... ถึงจะรู้ดีว่าเป็นอารมณ์ที่ไร้ประโยชน์ แต่นี่ก็คือสิ่งที่มนุษย์สลัดทิ้งไม่ได้

เธอโกรธทุกคนที่ไม่เห็นคุณค่าของชีวิต เธอโกรธทุกคนที่ไม่อาจแบกรับความรับผิดชอบของตัวเองได้ แต่เธอก็รู้ดีว่า แค่ประโยคเดียวว่าไม่อาจตำหนิได้ ก็อธิบายเรื่องนี้ได้หมดแล้ว

ไม่ใช่ว่าพยายามแล้วจะได้ผลเสมอไป ไม่ใช่ว่าต่อต้านแล้วจะเกิดการเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่ทุกคนที่ต้องสละชีวิตตัวเองเพื่อเรียกร้องสิทธิประโยชน์ที่ตัวเองไม่ได้ใช้

พวกเขาขับรถมุ่งหน้าลึกเข้าไปในราตรี ความอึกทึกค่อยๆ ห่างออกไป จนเข้าสู่ย่านที่พักอาศัยอันเงียบสงบ

แมกซ์เวลล์นอนรวยรินอยู่ข้างหลัง พวกเขาเข้าใกล้มหาวิทยาลัยมากขึ้นเรื่อยๆ