กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
การเจรจา
ทหารรุ่นพี่มองเธออย่างจริงจัง สุดท้ายก็ดูออกจากแววตาว่าเธอไม่ได้ล้อเล่นจริง ๆ
“ฮ่า ๆ ๆ!” ทหารรุ่นพี่หัวเราะเยาะการวิเคราะห์กับแผนการที่เธอคิดเองเออเองออกมาจากใจจริง พลางตบบ่าเธอแล้วพูดว่า “เธอนี่ตลกชะมัด จินตนาการใช้ได้เลย! วัยรุ่นมันดีตรงนี้แหละ เปี่ยมไปด้วยความหวัง!”
ทหารรุ่นพี่ตบอกเพื่อนตัวเองแล้วพูดว่า “พวกเราก็เปี่ยมไปด้วยความหวังเหมือนกัน สปิริตแบบนี้ควรค่าแก่การเอาเป็นเยี่ยงอย่างจริง ๆ”
เหลียนเซิ่งย้ำอีกรอบ “พูดจริงนะ ทำรายงานขึ้นไปเถอะ”
ทหารรุ่นพี่ก็พยักหน้าพูดว่า “ฉันก็พูดจริงเหมือนกัน บอกตรง ๆ เลยนะ ฉันยังไม่อยากโดนมองว่าเป็นคนบ้า”
“...” เหลียนเซิ่งบอก “คุณควรเชื่อใจทหารของคุณสิ!”
“เชื่อตายล่ะ โคตรจะเชื่อเธอเลย!” ทหารรุ่นพี่บอก “อีกอย่างเธอไม่ใช่ทหารของฉัน ฉันเป็นแค่หัวหน้าทีมชั่วคราวของเธอเท่านั้น เราสองคนไม่ได้เป็นผู้บังคับบัญชากับลูกน้องอะไรกันสักหน่อย”
เหลียนเซิ่งมองเขา พอรู้ว่าเขาไม่มีความคิดที่จะทำตามจริง ๆ ก็ส่ายหน้าถอนใจ “ก่อนหน้านี้คุณยังยอมฟังความคิดเห็นของฉันอยู่เลย ฉันนึกว่าคุณจะไม่ใช่คนโง่ขนาดนั้นเสียอีก ที่ไหนได้ โง่จริง ๆ ด้วย”
ทหารรุ่นพี่บอก “อย่ามาเฉไฉ”