ฝ่าวงล้อม

ฝ่าวงล้อม

ทุกคนเปลี่ยนเส้นทาง มุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นซึ่งเป็นจุดรวมตัวของพวกติดอาวุธ

หลายจุดก่อนหน้านี้ คนที่เฝ้าอยู่ส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านคาฟา อาวุธยุทโธปกรณ์ธรรมดาและล้าหลัง การป้องกันรอบนอกก็หละหลวมมาก แต่ถ้ามีทหารเกลนตัวจริงปะปนอยู่ข้างในด้วยล่ะก็ ยังไงก็ต้องระวังตัวให้ดี

มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็คงต้องฉีกหน้ากันตรง ๆ ถึงปากจะพูดจาเด็ดเดี่ยวเก่งกล้าแค่ไหน แต่พอลงมือจริง ยังไงก็ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของพวกพลทหารฝึกหัดพันธมิตรเป็นอันดับแรกอยู่ดี

ทหารเก่านั่งควงอาวุธในมือเล่นอยู่ข้าง ๆ ส่วนคนอื่น ๆ นั่งเงียบรอฟังคำสั่งต่อไปจากทางพันธมิตร

เหลียนเซิ่งแอบกลัวอยู่เหมือนกันว่ามือเขาจะลั่นจนทำปืนลั่นในรถ ภาพตอนนั้นคงดูไม่จืดแน่ ๆ

ชายคนที่โดนตัดสายทิ้งยังถือเครื่องสื่อสารค้างอยู่ในมือ สีหน้ามีแววเหวอไปวูบหนึ่ง เขาหันไปมองพวกนักเรียนทหารฝึกหัดที่โดนมัดรวมกันอยู่ข้าง ๆ

แต่ละคนได้แต่เบ้ปาก ทำท่าบอกเป็นนัยว่าพวกตนไม่เกี่ยว

จางเช่อเชิดคางขึ้นแล้วพูด “ฉันบอกแล้วไง ถ้าแกโดนตอกหน้ากลับมา ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรานะ”

น้ำเสียงนั้นแฝงความสะใจและแอบภูมิใจอยู่นิด ๆ