ทหารผ่านศึก

ทหารผ่านศึก

“คอร์~เนลล์~” เสียงหุ่นรบของแฮร์รี่ตะโกนมาจากข้างนอก “ฉันมารับพวกนายแล้ว! ออกมากันให้หมด!”

คอร์เนลล์บอกว่า “ไปกันเถอะ เตรียมตัวถอนกำลัง”

ทุกคนลุกขึ้นแล้วทยอยเดินตามกันออกไปข้างนอก

ตอนที่เหลียนเซิ่งเดินผ่านคอร์เนลล์ เธอเอียงคอมองเขาแล้วกระซิบเสียงเบาว่า “วันนี้ฉันนึกออกแล้วล่ะ ว่านายเหมือนใคร”

คอร์เนลล์ชะงักไปนิดหนึ่ง

เหลียนเซิ่งยิ้มให้เขาหนึ่งที แล้วรีบเดินตามแถวไป

หุ่นรบของแฮร์รี่ยืนรออยู่ด้านนอก ชะเง้อคอมองซ้ายมองขวาคอยเช็กความปลอดภัยรอบ ๆ

“ระวังรอบตัวกันเองด้วยนะ ไม่รู้จะมีกระสุนลูกหลงไหม” แฮร์รี่พูดขึ้น “แถวนี้ตอนนี้เละไปหมดแล้ว กองกำลังติดอาวุธฝั่งตรงข้ามประกาศว่าพร้อมรับประชาชนทุกคนที่ยอมจำนน จะไม่ทำให้ลำบาก และจะร่วมมือกันสร้างคาฟาที่สงบสุขขึ้นมาใหม่”

เหลียนเซิ่งถาม “แล้วทุกคนก็เลยเฮโลเห็นด้วยกันหมดเลยงั้นสิ”