กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตรวจค้น
พวกเธอรวมกลุ่มกันหกคน ส่วนพวกทหารผ่านศึกที่เหลือจับคู่กันไปเป็นคู่ ๆ ต่างแยกย้ายกันเข้าสู่พื้นที่เป้าหมายจากคนละทิศเพื่อเริ่มตรวจค้น
เพียงแต่พวกเขายังไม่มีประสบการณ์ด้านนี้ เลยไม่รู้ว่าเป้าหมายทั่วไปควรจะมีจุดสังเกตแบบไหน
ฟางเจี้ยนเฉินกระซิบถาม “ฐานที่มั่นฝั่งโน้นหน้าตาเป็นยังไงเหรอครับ”
ทหารผ่านศึกบอกว่า “คนไม่มากไม่น้อย พื้นที่ไม่กว้างไม่แคบ ที่สำคัญคือถ้าทะเล่อทะล่าเข้าไปใกล้ แกก็น่าจะตาย”
ฟางเจี้ยนเฉิน “...”
ฟางเจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนโดนต้มเปื่อย เลยร้องเรียก “เหลียนเซิ่ง! ผู้บัญชาการ!”
“คน...ก็น่าจะไม่เยอะจริง ๆ นั่นแหละ คลังอาวุธต้องป้องกันแน่นหนา แต่ถ้าคนเยอะเกินไปจะสะดุดตาและเผยตำแหน่งง่าย” เหลียนเซิ่งบอก “อาวุธคงไม่เก็บกองรวมกันไว้ที่เดียว เพราะความเสี่ยงสูงเกินไป ถ้าโดนยึดก็จบเห่ทันที อีกอย่างเพื่อจะส่งกำลังบำรุงได้ทั่วถึงทุกทิศทาง ที่ตั้งคลังอาวุธคงมีมากกว่าหนึ่งแห่งแน่ พวกนั้นเตรียมตัวมาดี มีเส้นสายในคาฟาไม่น้อย สู้รบกันมาตั้งร้อยกว่าปีแล้ว ตามหลักก็น่าจะทำได้จริง เพราะงั้นจุดที่ใช้เก็บอาวุธเลยไม่จำเป็นต้องใหญ่โตอะไร”
เหลียนเซิ่งเสริม “แต่พอคนน้อยลง ระบบรักษาความปลอดภัยกับการตรวจตราแถวนั้นก็ต้องเข้มงวดขึ้นตามไปด้วย น่าจะอยู่ในที่ที่อุปกรณ์และระบบต่าง ๆ เพียบพร้อม ก่อนจะเข้าไปใกล้ต้องระวังรอบด้านให้ดี”
ทหารผ่านศึกพูดขึ้นทันควัน “เห็นไหมล่ะ ฉันบอกแล้ว!”