โดนจี้

โดนจี้

ภายในโรงงานเงียบสงัดไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์จากที่ไหนสักแห่งที่ยังคงส่งเสียงครางหึ่ง ๆ ไม่หยุด

โตขึ้นเถอะนะ

ในเมื่อเลือกเส้นทางนี้แล้ว ต่อให้ต้องเลือดตกยางออกจนเนื้อฉีกขาด ก็ต้องก้าวต่อไปข้างหน้า

เหลียนเซิ่งเอียงคอหันไปมองจ้าวจั๋วลั่ว ผิวหน้าของเขาแดงก่ำจนน่ากลัวและกำลังร้อนผ่าวเพราะเซลล์อยู่ในช่วงฟื้นฟูตัวเอง ไม่มีใครกล้าแตะหน้าเขาเลยสักคน

เพื่อให้มีสติอยู่ตลอดเวลา เขาเลยไม่ได้ฉีดยาชา ยังดีที่นอกจากใบหน้ากับศีรษะแล้ว ร่างกายส่วนอื่นก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ

จ้าวจั๋วลั่วเงยหน้าขึ้นมาพอดี สบเข้ากับสายตาที่กำลังสำรวจของเธอ เขาจึงเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

เหลียนเซิ่งยังไม่ทันได้พูดอะไร เครื่องสื่อสารของเธอก็ดังขึ้นเสียก่อน หน้าจอแสดงชื่อผู้ติดต่อคือไป่หมี่เฟยเตา

เหลียนเซิ่งกดรับสายแล้วทักขึ้น “เถ้าแก่”

ผมเผ้าของไป่หมี่เฟยเตายุ่งเหยิงไปหมด เสื้อคลุมพาดไหล่อยู่ครึ่งตัว ดูซอมซ่อไม่น้อย เขาบ่นขึ้นมา “ทำอะไรกันอยู่น่ะฮะ ปล่อยให้เจ้านายแกได้นอนหลับสบาย ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง”